Σάββατο 23 Απριλίου 2016
Τετάρτη 6 Απριλίου 2016
Kυριακάτικη εξόρμηση
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΟΝΕΩΝ
& ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ
Mεταμόρφωση 04/04/2016
1ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ
Ο Σύλλογος Γονέων
και Κηδεμόνων, στo πλαίσιo συνέχισης των δράσεών του, θα πραγματοποιήσει την Κυριακή 10 Απριλίου 2016 περίπατο στην Πλάκα.
Θα επισκεφθούμε το αρχαίο θέατρο του
Διονύσου που βρίσκεται κάτω από τη Ακρόπολη και θα μιλήσουμε για τους
θεατρικούς αγώνες στην αρχαία Αθήνα, τα Μεγάλα Διονύσια. Από εκεί θα
ξεκινήσουμε τον περίπατό μας στην Πλάκα. Θα περπατήσουμε σε δρομάκια που
μοιάζουν σαν να έχουν μείνει σε μία άλλη εποχή, με παλιά σπίτια, χρωματιστά
παράθυρα και λουλούδια στα μπαλκόνια. Κι εδώ κι εκεί θα ξεπροβάλει κάποιο
μνημείο που σίγουρα θα έχει μία ιστορία να μας πει, όπως το μνημείο του
Λυσικράτη, ο Πύργος των Ανέμων και η Βιβλιοθήκη του Αδριανού.
Ξεναγός μας σε
αυτή τη διαδρομή θα είναι η μουσειοπαιδαγωγός-ξεναγός Εβίτα Τσιώλη.
Συνάντηση την Κυριακή στις 10:00 π.μ. στο σταθμό μετρό Ακρόπολη.
Για πληροφορίες αλλά και δηλώσεις συμμετοχών πρέπει να απευθυνθείτε εγκαίρως στον κ. Χρήστο Δερμεντζόπουλο 6944697811 και στον κ. Γεώργιο Ζάβο 6977202057.
Συνάντηση την Κυριακή στις 10:00 π.μ. στο σταθμό μετρό Ακρόπολη.
Για πληροφορίες αλλά και δηλώσεις συμμετοχών πρέπει να απευθυνθείτε εγκαίρως στον κ. Χρήστο Δερμεντζόπουλο 6944697811 και στον κ. Γεώργιο Ζάβο 6977202057.
Για το Δ.Σ
Ο Πρόεδρος
Ο Γραμματέας
Χρήστος Δερμεντζόπουλος Γεώργιος
Π. Ζάβος
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016
Η τελευταία κινηματογραφική μας βραδιά
Το διδακτικό προσωπικό και ο σύλλογος
γονέων και κηδεμόνων του 1ου δημοτικού σχολείου Μεταμόρφωσης σας προσκαλούν
στην τελευταία για φέτος κινηματογραφική μας βραδιά με ένα υπέροχο παραμύθι για
όλες τις ηλικίες, την ταινία Αζούρ και Ασμάρ.
Σας περιμένουμε την Κυριακή 3 Απριλίου
και ώρα 18:00 να ταξιδέψουμε μαζί με τους ήρωες της ταινίας σε μια ιστορία βγαλμένη από τις χίλιες και
μία νύχτες.
Δείτε εδώ για την ταινία: http://www.cinemanews.gr/v5/movies.php?n=4422
Παρασκευή 25 Μαρτίου 2016
Παιδικά διαδραστικά εργαστήρια κινηματογράφου
|
|
|
|
|
Τρίτη 8 Μαρτίου 2016
Παιδικό βιβλίο & Τέχνες
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4 anti-bullying animation που αξίζει να δεις
Mε αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του εκφοβισμού
και της παρενόχλησης
Υψώνουμε τη φωνή μας για να νικήσουμε το φόβο στο σχολείο!
Η ενδοσχολική βία και ο εκφοβισμός είναι ένα θέμα που αφορά κάθε οικογένεια καθώς έρευνες έχουν δείξει πως 1 στα 3 παιδιά έχει υποστεί bullying.
Η σωματική και ψυχολογική βία που δέχεται ένα παιδί μπορεί να έχει
σοβαρές επιπτώσεις στην συμπεριφορά του, ακόμα και στην ανάπτυξήτου.
Πανελλήνια Ημέρα σήμερα κατά της
Ενδοσχολικής βίας και του Εκφοβισμού και συγκεντρώσαμε 4 anti-bullying
animation που πρέπει και αξίζει να δείτε, μαζί με τα παιδιά. Γιατί
υψώνοντας τη φωνή μας νικάμε το φόβο στο σχολείο!
https://www.youtube.com/watch?v=PGxmschhkNg
Βασισμένο στο μυθιστόρημα «Dandelion»
του Γκάλβιν Σκοτ Ντέιβις, το «Daisy Chain» είναι ένα αλά Τιμ Μπάρτον
animation παραμύθι, που εξηγεί στα μικρά παιδιά τι είναι το bullying και
στους γονείς πώς πρέπει να το κατανοούν και να το αντιμετωπίζουν.
H Κέιτ Γουίνσλετ είναι η φωνή του «Daisy Chain», της αυστραλέζικης
μικρού μήκους ταινίας animation κατά του bullying που αξίζει να δείτε.
https://www.youtube.com/watch?v=FY1kYk2e9qo
«Δε νιώθω ασφαλής πουθενά», δηλώνει με
παράπονο το μικρό αγόρι που όλοι κοροιδεύουν στο σχολείο. «Νιώθω
ολομόναχος». Το ασπρόμαυρο αnimation σχεδιάστηκε ώστε κάθε φορά που
κάποιος το μοιράζεται στο Facebook να μικραίνει η διάρκειά του κατά ένα
χιλιοστό του δευτερολέπτου, με τελικό σκοπό το φιλμάκι να συρρικνωθεί σε
μια εικόνα, που ο χρήστης θα μπορεί να τη μοιραστεί και αυτή. Η
κεντρική ιδέα που κρύβεται πίσω από αυτήν την καμπάνια ήταν πως όσο πιο
πολύ μιλάμε για το bullying τόσο πιο γρήγορα θα το σταματήσουμε.
https://www.youtube.com/watch?v=ltun92DfnPY
Ένα εκπληκτικό βίντεο που σε καθηλώνει
μέσα από την παιδική εικόνα και την ένταση στην αφήγηση από τον Καναδό
ποιητή Shane Koyczan. Το βίντεο με τίτλο «To This Day»αφηγείται τις
ιστορίες εκφοβισμού παιδιών και εστιάζει όχι μόνο στα τραύματα, στην
απομόνωση και στη μάχη για να ξεπεραστούν συναισθηματικές ουλές, αλλά
και στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
https://www.youtube.com/watch?v=YWLWPZRzzx0
Ένα βίντεο που μέσα από απλά σκίτσα
δίνει με κατανοητό τρόπο χρήσιμες πληροφορίες στα παιδιά για το πώς
μπορούν να διαχειριστούν όσο το δυνατόν καλύτερα μια δύσκολη κατάσταση
που βιώνουν.
Πηγή: familyinaction.gr
Πηγή: familyinaction.gr
Κυριακή 6 Μαρτίου 2016
Γιορτή Αποκριάς 2016
Τετάρτη 2 Μαρτίου 2016
Aποκριάτικη γιορτή στο σχολείο μας...
Ο Σύλλογος
Γονέων προσκαλεί τα ΠΑΙΔΙΑ, τους ΓΟΝΕΙΣ και τους ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ,
να
μασκαρευτούν και να έρθουν στο Αποκριάτικο
Πάρτυ που θα γίνει στον προαύλιο χώρο του σχολείου μας
την Κυριακή 6 Μαρτίου 2016 και ώρα 11:00.
Τη διασκέδαση των παιδιών μας θα
την αναλάβουν τρεις (3) ανιματέρ-εμψυχωτές φροντίζοντας με αγάπη και
επαγγελματισμό για την ψυχαγωγία τους, με ένα αποκριάτικο διασκεδαστικό
πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει:
αυτοσχέδια σκέτς των εμψυχωτών
ταχυδακτυλουργικά τρικ,
θεατρικό παιχνίδι το κυνήγι του χαμένου θησαυρού παιχνίδια με πανιά ομαδικά παιχνίδια-διαγωνισμοί πνευματικά παιχνίδια ετοιμότητας παιχνίδια συντονισμού
σκυταλοδρομίες Χορό και καραόκε
facepainting με οικολογικές
μπογιές μπαλονοκατασκευές ζωάκια
Την όλη εκδήλωση θα καλύπτει
ηχητικά επαγγελματίας DJ με αποκριάτικες μουσικές για
μικρούς και μεγάλους.
Ο Σύλλογος θα προσφέρει για
τους γονείς καφέ και άφθονο κρασί.
Για να καλυφθεί μέρος των
εξόδων που θα πραγματοποιήσει ο Σύλλογός μας, η είσοδος θα είναι 3 ευρώ για
το παιδί και 5 για τα αδέλφια. Οι γονείς δωρεάν.
ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ
Για το Δ. Σ.
Ο Πρόεδρος Ο
Γραμματέας
Χρήστος Δερμεντζόπουλος Γεώργιος Π. Ζάβος
|
Roaming - Το ζωτικό παιχνίδι για κάθε παιδί
Θυμάστε καθόλου την ουσία της παιδικότητας; Τι
είναι αυτό που κάνει ένα παιδί παιδί; Παιδική ηλικία είναι η θύμηση ενός
απλωμένου κόσμου, τότε που υπήρχαν στιγμές γεμάτες, χωρίς χθες και
αύριο, τότε που χανόταν ο χρόνος. Το πρώτο πράγμα που μου
έρχεται στο νου όταν προσπαθώ να θυμηθώ την παιδική ηλικία είναι
παιχνίδι χωρίς κανόνες, χωρίς ρολόι, χωρίς εμφανή στόχο και σκοπό,
μια μέρα που δεν ξέρεις που θα σε βγάλει, που έχει την γοητεία να
κατευθύνεται όπου θέλεις εσύ κάθε στιγμή, βουτηγμένη στον θαυμαστό,
αθώο, εγωκεντρικό χωρόχρονο της παιδικότητας.
Το roaming, η ελεύθερη, άσκοπη περιπλάνηση, χωρίς
επιβαλλόμενη εξωτερική κατεύθυνση από τους μεγάλους, είναι η ουσία της
παιδικότητας, το ζωτικό παιχνίδι των παιδιών, και αυτό που συστηματικά
στερούμε από τα παιδιά μας σήμερα. Μικρά και μεγάλα παιδιά
έχουν ανάγκη να πλάθουν εκ νέου τον κόσμο, να τον ανασυνθέτουν με τα
υλικά της ψυχής τους, να πειραματίζονται ελεύθερα και να χάνονται μέσα
στις δικές τους πρωτοβουλίες και θέλω. Η περιπλάνηση μπορεί να είναι και
κινητική, και νοητική. Να αφεθούν σε ένα ασφαλή χώρο, υπό την μακρινή
επίβλεψη του γονιού, που πρέπει να επιβλέπει με τις ελάχιστες δυνατές
παρεμβάσεις και μόνο για λόγους ασφάλειας του παιδιού, να παρακολουθεί
σαν σκιά από μακριά, και να συμμετέχει μόνο εάν το παιδί το ζητά.
Πνίγουμε τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά από την συστηματική επιβολή του στενόμυαλου, «πρακτικού», «εξωτερικού» κόσμου των ενηλίκων. Κόβουμε συστηματικά την φαντασία τους, την ελεύθερή τους έκφραση.
Βλέπω γονείς σε παιδικές χαρές να τρέχουν νήπια όποτε θέλουν εκείνοι από την κούνια στην τραμπάλα και στην τσουλήθρα. Με μια καταιγίδα προσταγών και καταναγκαστικών ερωτήσεων. «Κάνε αυτό, κάνε εκείνο, μην κάνεις το άλλο», «θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Γιατί δεν θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Κοίτα τα άλλα παιδιά κάνουν, εσύ γιατί δεν θέλεις;» και πολλά άλλα.
Βλέπω μεγαλύτερα παιδιά σχολικής ηλικίας να κυκλοφορούν απονευρωμένα, να έχουν χάσει την παιδικότητα, πολυάσχολοι γιάπηδες όλη μέρα στα πρέπει του σχολείου, κατόπιν σε εκείνα του σπιτιού, σε αναρίθμητες οργανωμένες δραστηριότητες που τα στέλνουν οι γονείς τους με αναρίθμητους δασκάλους όλων των ειδών που τους μαθαίνουν τα πάντα, για να ξέρουν τα πάντα, και στο τέλος τίποτα. Γιατί τίποτα δεν μπορεί να μάθει ένα παιδί χωρίς τη δική του αυτενέργεια. Πιο πολυάσχολα και από τους μπαμπάδες τους, διακτινίζονται κάθε μέρα σε φροντιστήρια, πισίνες, τένις, ωδεία, φροντιστήρια, διαβάζουν το βράδυ για την επόμενη μέρα.
Το μαρτύριο δεν τελειώνει τις καθημερινές, που έτσι και αλλιώς τα περισσότερα παιδιά δεν βρίσκουν ούτε μια ώρα ελεύθερου, «άσκοπου» παιχνιδιού. Το Σαββατοκύριακο θέλουμε πάλι να επιβάλλουμε τους κανόνες μας. Τα τρέχουμε και σε άλλες δραστηριότητες, και όταν παίζουμε μαζί τους επιβάλλουμε πάλι τους δικούς μας κανόνες, θα παίξουμε επιτραπέζιο με τους κανόνες των ενηλίκων, μέχρις ώτου όταν λογικά δείξουν ότι βαριούνται, θα τα παρκάρουμε στην τηλεόραση και θα φύγουμε. Μετά απορούμε γιατί τα παιδιά κολλάνε στο ίντερνετ και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια: μήπως γιατί πρόκειται για ελάχιστες ευκαιρίες να ζήσουν λίγο άσκοπα, να κάνουν μια τουλάχιστον νοητική περιπλάνηση;
Πρόσφατα ήμουν σε ένα παιδικό πάρτυ με τα παιδιά. Μπουχτισμένα όλη την εβδομάδα να υπακούουν σε κανόνες, έκαναν σαν τρελά για λίγη ώρα μέσα σε ένα χώρο 5 επί 5 σε παιδότοπο. Δεν κράτησε για πολύ, πολύ σύντομα ανέλαβε ένας κλόουν να «οργανώσει» τον χρόνο τους. Άρχισε πάλι μια καταιγίδα εντολών, «καθίστε εδώ», «χέρια ψηλά», «χειροκροτήστε», «έλα εσύ εδώ, φύγε εσύ» και πολλά άλλα. Ένα ένα έρχονταν στους γονείς τους με έκφραση βαρεμάρας και έλεγαν ότι ήθελαν να φύγουν. Κάποια διαμαρτύρονταν που τους έλεγαν συνέχεια τι να κάνουν. Και όταν τελείωνε ο κλόουν έρχονταν οι κοπέλες του παιδότοπου να τα ρωτάνε «θέλεις να παίξουμε κουνιστές καρέκλες;» «θέλεις να ζωγραφίσουμε;» «τίποτα δεν θέλεις, γιατί;». Έτσι οι πολυάσχολοι όλη την εβδομάδα γιάπηδες έχουν για το ΣΚ οργανωμένα πάρτυ με ασφυκτικά οριοθετημένες οδηγίες και εντολές για χέρια ψηλά και χαμηλά, για επιβαλλόμενα χειροκροτήματα λες και είναι στο κοινό ενός ριάλιτι σόου, κάνε αυτό, κάνε εκείνο, κάνε το άλλο, Χάιλ Χίτλερ. Και μετά απορούμε που δεν έχουμε κουλτούρα ενεργού πολίτη ως μεγάλοι και βρίσκουμε καταφύγιο σε άκρα.
Το τέλος της αθωότητας, ο αργός, καθημερινός θάνατος της παιδικότητας, η πολτοποίηση της ελευθερίας, ο εξοστρακισμός της ανεμελιάς από την ψυχή των παιδιών.
Έστω και λίγες φορές την εβδομάδα, αντισταθείτε στην καταναγκαστική σας επιθυμία να επιβάλλετε πλήρως την ατζέντα στο παιδί σας. Κάντε ένα βήμα πίσω, αφήστε το να δράσει, ακολουθήστε το χωρίς παρεμβάσεις. Αφήστε του χώρο και χρόνο να απλώσει το παιδί πάνω ελεύθερα την ψυχή του και να τη μεγαλώσει. Για ένα παιδί η μάθηση δεν είναι ποτέ ο στόχος του παιχνιδιού, αλλά μόνο ένα θαυμαστό παράπλευρο, αναπάντεχο δευτερεύον αποτέλεσμα. Θυμηθείτε τι ήταν για εσάς η παιδική ηλικία; Είμαι σίγουρος ότι ήταν ένα απόγευμα καλοκαιριού στην γειτονιά χωρίς αρχή μέση και τέλος, να είστε ελεύθεροι να παρατηρείτε τα σύννεφα για όση ώρα επιθυμείτε και να έρθουν τα χρώματα του βραδιού απλά και όμορφα πριν το καταλάβετε.
* Γράφει ο Στέλιος Παπαβέντσης
Πηγή: pediatros-thes.gr
Πνίγουμε τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά από την συστηματική επιβολή του στενόμυαλου, «πρακτικού», «εξωτερικού» κόσμου των ενηλίκων. Κόβουμε συστηματικά την φαντασία τους, την ελεύθερή τους έκφραση.
Βλέπω γονείς σε παιδικές χαρές να τρέχουν νήπια όποτε θέλουν εκείνοι από την κούνια στην τραμπάλα και στην τσουλήθρα. Με μια καταιγίδα προσταγών και καταναγκαστικών ερωτήσεων. «Κάνε αυτό, κάνε εκείνο, μην κάνεις το άλλο», «θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Γιατί δεν θέλεις να κάνεις τσουλήθρα;» «Κοίτα τα άλλα παιδιά κάνουν, εσύ γιατί δεν θέλεις;» και πολλά άλλα.
Βλέπω μεγαλύτερα παιδιά σχολικής ηλικίας να κυκλοφορούν απονευρωμένα, να έχουν χάσει την παιδικότητα, πολυάσχολοι γιάπηδες όλη μέρα στα πρέπει του σχολείου, κατόπιν σε εκείνα του σπιτιού, σε αναρίθμητες οργανωμένες δραστηριότητες που τα στέλνουν οι γονείς τους με αναρίθμητους δασκάλους όλων των ειδών που τους μαθαίνουν τα πάντα, για να ξέρουν τα πάντα, και στο τέλος τίποτα. Γιατί τίποτα δεν μπορεί να μάθει ένα παιδί χωρίς τη δική του αυτενέργεια. Πιο πολυάσχολα και από τους μπαμπάδες τους, διακτινίζονται κάθε μέρα σε φροντιστήρια, πισίνες, τένις, ωδεία, φροντιστήρια, διαβάζουν το βράδυ για την επόμενη μέρα.
Το μαρτύριο δεν τελειώνει τις καθημερινές, που έτσι και αλλιώς τα περισσότερα παιδιά δεν βρίσκουν ούτε μια ώρα ελεύθερου, «άσκοπου» παιχνιδιού. Το Σαββατοκύριακο θέλουμε πάλι να επιβάλλουμε τους κανόνες μας. Τα τρέχουμε και σε άλλες δραστηριότητες, και όταν παίζουμε μαζί τους επιβάλλουμε πάλι τους δικούς μας κανόνες, θα παίξουμε επιτραπέζιο με τους κανόνες των ενηλίκων, μέχρις ώτου όταν λογικά δείξουν ότι βαριούνται, θα τα παρκάρουμε στην τηλεόραση και θα φύγουμε. Μετά απορούμε γιατί τα παιδιά κολλάνε στο ίντερνετ και στα ηλεκτρονικά παιχνίδια: μήπως γιατί πρόκειται για ελάχιστες ευκαιρίες να ζήσουν λίγο άσκοπα, να κάνουν μια τουλάχιστον νοητική περιπλάνηση;
Πρόσφατα ήμουν σε ένα παιδικό πάρτυ με τα παιδιά. Μπουχτισμένα όλη την εβδομάδα να υπακούουν σε κανόνες, έκαναν σαν τρελά για λίγη ώρα μέσα σε ένα χώρο 5 επί 5 σε παιδότοπο. Δεν κράτησε για πολύ, πολύ σύντομα ανέλαβε ένας κλόουν να «οργανώσει» τον χρόνο τους. Άρχισε πάλι μια καταιγίδα εντολών, «καθίστε εδώ», «χέρια ψηλά», «χειροκροτήστε», «έλα εσύ εδώ, φύγε εσύ» και πολλά άλλα. Ένα ένα έρχονταν στους γονείς τους με έκφραση βαρεμάρας και έλεγαν ότι ήθελαν να φύγουν. Κάποια διαμαρτύρονταν που τους έλεγαν συνέχεια τι να κάνουν. Και όταν τελείωνε ο κλόουν έρχονταν οι κοπέλες του παιδότοπου να τα ρωτάνε «θέλεις να παίξουμε κουνιστές καρέκλες;» «θέλεις να ζωγραφίσουμε;» «τίποτα δεν θέλεις, γιατί;». Έτσι οι πολυάσχολοι όλη την εβδομάδα γιάπηδες έχουν για το ΣΚ οργανωμένα πάρτυ με ασφυκτικά οριοθετημένες οδηγίες και εντολές για χέρια ψηλά και χαμηλά, για επιβαλλόμενα χειροκροτήματα λες και είναι στο κοινό ενός ριάλιτι σόου, κάνε αυτό, κάνε εκείνο, κάνε το άλλο, Χάιλ Χίτλερ. Και μετά απορούμε που δεν έχουμε κουλτούρα ενεργού πολίτη ως μεγάλοι και βρίσκουμε καταφύγιο σε άκρα.
Το τέλος της αθωότητας, ο αργός, καθημερινός θάνατος της παιδικότητας, η πολτοποίηση της ελευθερίας, ο εξοστρακισμός της ανεμελιάς από την ψυχή των παιδιών.
Έστω και λίγες φορές την εβδομάδα, αντισταθείτε στην καταναγκαστική σας επιθυμία να επιβάλλετε πλήρως την ατζέντα στο παιδί σας. Κάντε ένα βήμα πίσω, αφήστε το να δράσει, ακολουθήστε το χωρίς παρεμβάσεις. Αφήστε του χώρο και χρόνο να απλώσει το παιδί πάνω ελεύθερα την ψυχή του και να τη μεγαλώσει. Για ένα παιδί η μάθηση δεν είναι ποτέ ο στόχος του παιχνιδιού, αλλά μόνο ένα θαυμαστό παράπλευρο, αναπάντεχο δευτερεύον αποτέλεσμα. Θυμηθείτε τι ήταν για εσάς η παιδική ηλικία; Είμαι σίγουρος ότι ήταν ένα απόγευμα καλοκαιριού στην γειτονιά χωρίς αρχή μέση και τέλος, να είστε ελεύθεροι να παρατηρείτε τα σύννεφα για όση ώρα επιθυμείτε και να έρθουν τα χρώματα του βραδιού απλά και όμορφα πριν το καταλάβετε.
* Γράφει ο Στέλιος Παπαβέντσης
Πηγή: pediatros-thes.gr
Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016
Oι προβολές συνεχίζονται...
Φτάσαμε αισίως στην τέταρτη φετινή προβολή στο σχολείο μας!
Δείτε και εδώ: http://www.tainiothiki.gr/v2/filmography/view/1/446/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

-
Πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία η γιορτή τέλους για την τρέχουσα σχολική χρονιά στο Πρώτο Δημοτικό Σχολείο Μεταμόρφωσης. ...
-
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΟΛΟΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΕΛΕΓΞΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΑΚΟΗΣ ( ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΑΥΤΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝ...